گاو زبان گیاهی است علفی و یك ساله كه ارتفاع ساقه آن تا 60 سانتیمتر می رسد ساقه آن شیار دار و خاردار می باشد . برگ های این گیاه ساده و پوشیده از تارهای خشن است . گلهای آن به رنگ آبی ، سفید ، بنفش و آبی می باشد .
گاو زبان احتمالا از شمال آفریقا به نواحی دیگر راه یافته و امروزه در منطقه مدیترانه ، نواحی شمال آفریقا و قسمت هایی از خاورمیانه می روید . گل ، برگ و سرشاخه های گلدار آن به مصرف دارویی می رسد .
تركیبات شیمیایی:
گل گاو زبان و برگ های آن دارای لعاب فراوان است . این گیاه دارای نیترات پتاسیم ، رزین ها ف مالات كلسیم ، منگنز ، منیزیوم ، اسید فسفریك و آلانتوئین می باشد .
خواص داروئی:
گاو زبان از نظر طب قدیم ایران سرد است
1)گل گاو زبان و برگ های آن تصفیه كننده خون است
2)آرام كننده اعصاب است
3)عرق آور است
4)ادرار آور است
5)كلیه ها را تقویت می كند
6)سرماخوردگی را برطرف می كند
7)برای از بین بردن سرفه از دم كرده گل گاو زبان استفاده كنید
8)در درمان برونشیت موثر است
9)بی اختیاری دفع ادرار را درمان می كند
10)التهاب و ورم كلیه را درمان می كند
11) در درمان بیماری سرخك و مخملك مفید است
12)ضماد برگ های گاو زبان برای رفع ورم موثر است
13)برگهای گاوز بان را بپزید و مانند اسفناج از آن استفاده كنید
14)برگهای تازه گل گاو زبان دارای مقدر زیادی ویتامین C می باشد و در بعضی از كشورها آنرا داخل سالاد می ریزند .
مضرات :
گاوزبان بعلت داشتن آلكالوئید برای زنان حامله و كودكان مضر است
